Ja, klopt. De foto is inmiddels toegevoegd aan de soort-fiche. [NEPRED]
|
Kees |
wo 16:29 08-apr |
 | 1.3 mm, is dit Nephus redtenbacheri?
Gr Dick Belgers
|
Dick Belgers |
di 18:44 07-apr |
THUISZORG BIJ DE LIEVEHEERSBEESTJES
Grootmoeder Driestip Lieveheersbeestje had plotseling zo´n pijn aan haar linker achterpootje. Ze had een heerlijke rustplaats gevonden onder een mooie ronde grijze steen. Precies een holletje, waar ze zich heerlijk op haar gemak voelde. Tot ineens die stekende pijn. Heb ik aan een blaadje vast gezeten, ben ik in een doorntje gelopen of heeft mijn kleinzoon op mijn pootje getrapt. Ze kon zich niets herinneren, maar ze had wel erge pijn.
Haar zoon had het gejammer van zijn moeder gehoord. Hij zei tegen zijn vrouw, eentje uit de Tweestip familie, wat zou er aan de hand zijn. Ze is altijd zo hard voor zichzelf, dus het moet wel iets ergs zijn. Ik ga even kijken. Hij vond haar in het holletje, helemaal in tranen. Haar stipjes waren grijs in plaats van zwart. En ze was juist altijd zo trots op haar schildje, ze zag er nog zo jong mee uit vond ze zelf. Ik heb zo´n pijn in mijn pootje kermde ze. Nu kan ik er niet op uit gaan om luisjes te eten en dan ga ik dood, oh, oh. We vragen of de dokter even komt zei de zoon. Hij was wel geschrokken, want hij had zijn moeder nog nooit zo gezien. Bij de Lieveheersbeestjes zijn van de familie Tienstip alle nazaten altijd dokters. Ze zijn bijna helemaal zwart van al die stippen.
Na enig navragen en roepen kwam er een dokter te voorschijn. Hij ging kijken bij oma en schudde zijn kopje zo erg, dat zijn voelsprietjes heen en weer gingen als rietjes in de storm.
Dat ziet er niet mooi uit, ze heeft haar pootje gebroken. Ik zal even wat duivenpoep halen, daar zit veel kalk in, zodat het pootje goed gesteund wordt als ik het daarmee insmeer. Bij de mensen noemen ze dat ingispen. Het doktertje zei dit altijd verkeerd net als het woordje weps.
Maar oma moet wel een paar weken rust houden. Ze heeft hier een goed holletje, maar ze moet natuurlijk wel eten hebben en iedere keer een paar nieuwe blaadjes om op te liggen en te zitten, anders gaat het met haar schildje niet goed. Ik zal tegen de hulp zeggen, dat ze wat blaadjes van de Lievevrouwebedstro gaan halen. Dat ruikt zo lekker naar hooi als het een beetje gekneusd wordt. Ook kan de helpster er thee van zetten, dat wekt op, want ik vind Oma een beetje somber en ze kan er ook lekker van slapen als ze er ´s avonds een kopje van neemt. Ze moet iedere dag even met wat dauw gewassen worden. Een hoedje van een eikel om haar poepjes en plasjes op te doen is ook nodig. En die moet ook 1x per dag leeggegooid worden. Wie wil die taak op zich nemen?
De zoon zei, ik kan het niet, ik heb het veel te druk. Ik heb pas allemaal kleintjes en jullie weten allemaal dat moeder altijd neerkijkt op mijn vrouw, omdat die twee stippen heeft. Zij maakt altijd van die lelijke opmerkingen, dat mijn vrouw vaak huilend thuis komt na een bezoek aan oma. Dus we zullen de Thuiszorg moeten inschakelen.
Bij de familie Vijfstip zitten de verzorgers. Die hebben ook speciale, gevlochten draadjes, die onder het schildje doorgaan met daaraan hangend twee eikeldopjes. Daar kunnen ze dan dauw in doen om hun patiënten te wassen. Langs de rand van het bos in het gras, tussen 2 padden-stoelen, hangt altijd een hele rij van die dopjes. ´s Morgens vroeg zijn die dan vol met dauw. In het ene dopje zit dus de dauw. Daarboven hangen hele rijen speciale, dicht geweven, spinnenwebjes, gemaakt door spinnen die in dienst zijn van de Thuiszorg. Die webjes zijn zo stevig, dat ze gebruikt kunnen worden als handdoek. Deze doekjes zitten in het andere eikeldopje. Als één van de Trusen (want de Vijfstip vrouwen heten allemaal Truus met een nummer erachter. Net als bij de koeien in de mensenwereld) een patiënt lekker hebben opgefrist gaan ze naar de familie Achtstip. De Achtstipjes verzamelen altijd veel luizen en om de één of andere reden hebben ze nooit zoveel honger. Ze hebben lege kastanjes met gaatjes er in, waar ze hun overgebleven luizen in doen. Er zitten in de kastanje blaadjes, dus de luizen gaan niet dood. Als er iemand is die zelf geen luizen kan vangen dan gaat Truus 1of 12 eerst blaadjes plukken in haar eikeldopjes en dan naar de familie Achtstip. Het is echt een handels-familie: ze ruilen blaadjes tegen luizen.
Dus Omaatje Driestip wordt goed verzorgd, dit keer door Truus 5. Toch bleef het pootje pijn doen. Na een week kwam de dokter weer langs. Hij keek heel somber, dacht lang na en zei toen met een sombere stem: Oma ik ben bang, dat je pootje er af moet. Je ligt veel te lang hier in je holletje en dat is helemaal niet goed voor een oud Lieveheersbeestje. Je schild wordt al een beetje paars en dat is een héél slecht teken. Oma schrok vreselijk natuurlijk. Oh dokter zei ze, wat zal dat een pijn doen en zo lang heb ik niet meer te leven. Is het maar niet beter, dat u mij uit mijn lijden verlost? Nee, in geen 2 jaar riep de zoon, mama je moet blijven leven! Ik zal naar de papaverkoning gaan en die geeft mij wel een beetje opium, het was een goed jaar voor de klaprozen. Daar neem je wat likjes van en dan merk je er niets van als de dokter je pootje eruit draait. Hij neemt altijd één van zijn broers mee en dan is het zo klaar. 2 dagen erna kom ik nog wat opium brengen en dan ben je weer helemaal goed. Dan kan je weer naar buiten om zelf luisjes te vangen. Zo gezegd, zo gedaan, maar helaas was omaatje nog niet beter. Ze kon haar vleugels niet uitslaan, daar was ze te moe voor. Ze zat maar te huilen en te roepen, dat ze uit haar lijden verlost wilde worden. De dokter dacht heel goed na en zei toen dat hij een pilletje ging voorschrijven, waar ze sterker van zou worden. De volgende morgen om 4 uur, dus heel vroeg, ging hij op zoek naar Koninginnekruid. Toen hij dit had gevonden en hij er een paar blaadjes van had geplukt ging hij naar de familie Grote Bosmier. Deze hebben enorme kaken en zij maalden de bloemen van de kruiden, die de dokter had geplukt, heel goed fijn. De mestkevers maakten er mooie balletjes van. Het rook ontzettend vies, maar dat is natuurlijk goed, want echte medicijnen smaken nooit lekker. Oma had helemaal geen zin om die vieze pillen te slikken, maar ja haar zoon wilde zo graag dat ze bleef leven. Helaas hielpen die pillen ook niet. Haar schildje werd nu helemaal paars, ja een beetje blauw zelfs, de stippen verdwenen en ze ging helemaal zitten trillen. De dokter was wanhopig, wat was er toch aan de hand met Oma?
Heel toevallig kwam er toen een groen Lieveheersbeestje langs. De groenen zijn heel belangrijk, ze zijn een soort koningen en ze weten ook heel veel, want ze zijn veel knapper dan de gewone Lieveheersbeestjes. Zoon Driestip zag hem en zei: Mag ik u iets vragen, majesteit? Toen vertelde hij over zijn zieke moeder en vroeg of hij misschien iets wist wat haar beter zou kunnen maken. De groene dacht na en vroeg of omaatje ook een dikkere buik dan normaal had. Als dat zo was, dan moesten ze de zieke naar buiten brengen en haar op de rug in de zon leggen. Dat moest ze een uur volhouden en dan zou ze weer beter worden.
Torretjes en kevertjes vinden het vreselijk eng om op hun rug te liggen. Ze kunnen zich niet goed terugdraaien als ze alleen zijn. Maar de zoon zei dat hij bij zijn moeder zou blijven dat uurtje. Om 12 uur (dat staat de zon het hoogst en is het warm) strompelde oma uit haar holletje. Ze ging liggen en draaide zich om. Oh oh, wat was dat eng. De zoon ging allemaal lieve verhaaltjes vertellen over vroeger en de tijd ging snel om. Kijk, haar schild werd weer helemaal rood en de stippen weer zwart! Zou het echt geholpen hebben? Zoonlief hielp zijn moeder met het draaien en ja hoor, ze voelde zich weer helemaal goed. Het was natuurlijk wel raar zo met een achterpootje minder. Oma ging gauw op zoek naar lekkere luisjes en haar zoon ging naar huis om op de kinderen te passen, want zijn vrouw wilde die middag gaan shoppen met haar vriendin.
Frederika
|
Frederika |
ma 22:50 16-mrt |
Ik woon in een witte bioerderij in Bunnik/ Amelisweerd. Bij mij zitten de muren in de zomer vol en komen ze door het dakbeschot de kamers in. Dit laatste vindt al plaats vanaf februari. Een paar is geen probleem maar bij mij gaat het met honderden tegelijk. Voor mijn dochter vooral lastig die telkens wakker wordt tussen de lieveheersbeestjes of wakker wordt van de vele vallende diertjes. Het is de uitheemste soort die wij aantrekken.
|
R.v.Leeuwen |
ma 16:56 16-mrt |
 | ALs macro fanaat was ik blij eindelijk weer een object gevonden te hebben om te fotograferen op het raam, een lieve heersbeestje!!
|
Roos Meinen |
ma 21:02 23-feb |
Ik heb net zoals antje (zie eerdere posts) veel lieveheersbeestjes in mijn slaapkamer.... erg benieuwd wat voor tips zij heeft gekregen!
|
car |
vr 11:35 20-feb |
Wij hebben sinds al een aantal maanden een heel groepje lieveheersbeestjes in de douche! Ze zitten in allerlei hoekjes en kiertjes en gaan regelmatig aan de wandel J Af en toe valt er weleens eentje (in het water), maar we letten altijd goed op en helpen ze dan weer terug naar een veilig hoekje of ze gaan er zelf weer naartoe. Het zal vast nog wel druk worden in de badkamer als de lente begint!
|
Emy |
wo 13:01 11-feb |
Ook dit jaar weer tientallen lieveheersbeestjes in huis, vooral de slaapkamer en de badkamer. Waarom komen ze naar binnen? Wat kan ik er tegen doen, dat ze weer mooi naar buiten gaan? Groetjes
|
antje |
ma 13:53 13-okt |
